|
بازگشت به صفحه
گیاهان دارویی
●
چغندر
چغندر گياهي
است با فوايد بسيار که پخته ي آن را لبو مي گويند . بخش
هاي خوراکي اين گياه هم برگ آن است و ،هم ريشه آن. در برگ
هاي اين گياه در طول روز قند توليد مي شود و هنگام عصر اگر
برگ آن را خام بخوريد کاملاً شيرين است.
مصرف شيره ي چغندر نيز از قديم رواج داشته است و رنگ زيباي
آن موجب مي شده که آن را مانند خون انسان بدانند.
چغندر حاوي مقدار زيادي عنصر پتاسيم ، فسفر ، کلسيم ،
گوگرد ، يد ، آهن و مس است و همچنين عناصر بسيار کميابي
مثل روبيديوم (RUBIDIUM) و کاسيوم (CAESIUM) در آن وجود
دارد. کربوهيدرات ، کمي پروتئين و ويتامين هايي چون B1 و
B2 ، نياسين، B6 ، B12 و C در آن موجود است.
چغندر به دليل دار بودن مقدار زيادي آنتي اکسيدان براي درد
مفاصل و نقرس مفيد است.
شيره ي چغندر سيستم گردش خون را بهبود مي بخشد و به عملکرد
سيستم ايمني کمک مي کند.
از جمله خواص ديگر شيره ي چغندر :
* کمک به جذب آهن و توليد گلبول هاي قرمز خون (براي زناني
که از کم خوني رنج مي برند مفيد است)
* کمک به حفظ سلامت سلول ها
* کمک به حفظ سلامت کل بدن با کمک آنتي اکسيدان هاي موجود
در آن
* کمک به جذب بهتر بسياري از مواد مغذي
* کمک به حفظ سلامت کبد(1) (پاک کننده ي عالي صفراست)
* افزايش باروري
خواص دارويي چغندر :
خوردن چغندر پخته رعشه را معالجه مي کند و بسيار آرام بخش
است.
لبو به علت دارا بودن عناصر کمياب از بيماري جذام جلوگيري
مي کند. فسفر دارد ، پس براي مغز و اعصاب مفيد است.
براي استحکام استخوان ها مفيد است.
لبو با اينکه 17 درصد قند دارد، ولي خنک است و اين خاصيت
خنکي در برگ آن بيشتر است . از اين رو آب لبو براي التهاب
مثانه، رفع يبوست و بيماري هاي پوست مفيد است.
لبو ويتامين هاي A ، B و C دارد از اين رو اشتها آور است و
بهتر است هميشه به سالاد افراد کم وزن اضافه شود.
مصرف چغندر لکه هاي سفيدي که در پوست بدن پديد آمده و موجب
مرض پيسي مي شود را از بين مي برد. از اين رو امام محمد
باقر ( ع ) فرمودند : قوم بني اسرائيل از لکه هاي سفيدي که
در بدن خود مشاهده مي کردند ، به حضرت موسي شکايت نمودند.
حضرت موسي اين مطلب را به خداوند عرضه کرد. به موسي وحي شد
که به بني اسرائيل فرمان ده تا گوشت گاو را با چغندر
بخورند تا شفا يابند.
حتي برگ چغندر نيز خواص بسياري زيادي دارد که از آن جمله؛
برگ خام چغندر آرام بخش و خنک است و اگر پخته شود موجب نفخ
نمي شود.
برگ خام چغندر ورم طحال را بهبود مي بخشد.
جهت درد مفاصل و نقرس سودمند است (چون مقدار زيادي آنتي
اکسيدان دارد).
شستشوي سر با جوشانده ي برگ چغندر شوره و چربي مو را از
بين مي برد و ضد شپش است.
قرار دادن دست و پاي ترک خورده در آب گرم شده ي برگ چغندر
موجب بر طرف شدن عارضه مي شود.
جوشانده ي برگ چغندر کلاً براي پوست و مو بسيار مفيد است و
ضد جوش ، ضد ورم ، ضد ريزش مو ، ضد کک و مک و سوختگي با
آفتاب است.
امام رضا ( ع ) فرمودند : به بيماران خود برگ چغندر
بخورانيد ، زيرا در برگ چغندر شفاست و ضرري در آن نيست و
موجب آرامش است.
آن را پخته كه به پخته آن لبو مي گويند و مي خورند.
منبع:
www.parsiteb.com
● چای
سبز
چاي سبز خطر
مرگ قلبي را كاهش ميدهد
چاي سبز خطر مرگ در اثر بيماري قلبي را بيش از بيست و پنج
درصد كاهش ميدهد.
از فوايد بسيار چای سبز صحبت های زيادی می شود و حتی چای
را بهترين نوشيدنی پس از آب می دانند . چای محتوی ميزان
کمی از رنگدانه ها ، مثل کافئين و ... است .
چای سياه و چای سبز هر دو از گياه واحدی به دست می آيند.
تفاوت در اين است که برای تهيه چای سبز برگها را بخار داده
، گرد می کنند و سپس آنرا خشک می نمايند . ولی برای تهيه
چای سياه برگها ، خشک شده ، تخمير شده،در برخی اوقات مواد
و رنگهای شیمیائی به آن اضافه میگردد و برشته می شود يعنی
فرآيند بيشتری به روی چای صورت می گيرد.
هم چای سياه و هم چای سبز دارای رنگدانه هايی می باشند که
اثر کاهش ابتلا به سرطان های مختلف در آنها ديده شده است .
زمانی که چای با غلظتی مناسب دم بکشد ، تنها محتوی نيمی از
کافئين يک فنجان قهوه است . با اينحال چای بدون کافئين هم
وجود دارد .
ترکیب شیمیایی برگ چای
مواد متشکله برگ چای عبارتند از مواد سلولزی ، مواد صمغی ،
دکسترین ، پکتین ، مواد چربی ، مواد مومی ، نشاسته ، قند ،
اسید گالیک ، اسید اگزالیک ، کورستین ، مواد پروتئینی ،
الیاف ، مواد معدنی ، تانن ، کافئین یا تئین ، ترکیبات
معطر و بالاخره دیاستاز.
مصرف دمکردهٔ چای باعث تسریع حرکات تنفسی، سرعت در گردش
خون، رفع خوابآلودگی، احساس تجدید نیرو، تقویت نیروی
فکری، گوارش بهتر غذا و تعریق میشود از اینرو چای را
هنگام خستگی، ضعف عصبی، میگرن، بیماریهای قلبی و آسم
میتوان تجویز نمود.
در پژوهشهای امروزه مشخص شده چای ممکن است در کاهش خطر
برخی بیماریهای مزمن عمده مثل سکته، حمله قلبی و بعضی
سرطانها مفید باشد،
نوشیدن چای میتواند از پوسیدگی دندانها جلوگیری کند؛
اینها اخبار بسیار خوبی برای مردم تمام دنیاست چون چای پس
از آب پر مصرفترین نوشیدنی در دنیاست .
مصرف چای تأمين کننده رنگدانه هايی است که شما به طريق
ديگر دريافت نمی کنيد، پس با مصرف متعادل اين نوشيدنی مفيد
زمينه های سلامتی را درخود فراهم آوريد .
صرفنظر از آب، چاي پرمصرف ترين نوشيدني در جهان است و
هرساله سه ميليارد كيلوگرم چاي در جهان توليد ميشود.
بررسيهاي آماري نشان ميدهد در حدود 80 درصد مردم ژاپن
چاي سبز مينوشند به طوري كه بيش از نيمي از آنها روزانه
سه فنجان يا بيشتر از آن مصرف مي كنند.
پژوهشگران همچنين از اين مطالعات دريافتند فوايد چاي سبز
ظاهرا براي زنان بيشتر بود.
زناني كه روزانه پنج فنجان يا بيشتر چاي سبز مينوشيدند در
مقايسه با كساني كه يك فنجان يا كمتر مصرف مي كردند 31
درصد كمتر باخطر مرگ در اثر بيماري قلبي روبرو بودند.
چاي سبز طول عمر را ميافزايد
نتايج يك بررسي جديد در ژاپن نشان ميدهد كه اگر به طور
مرتب چاي سبز بنوشيد، احتمال مرگ ناشي از بيماريهاي قلبي-
عروقي 25 درصد كاهش پيدا ميكند.
تجزيه و تحليل اطلاعات ثبت شده نشان داد كه افرادي كه
روزانه پنج فنجان يا بيشتر چاي سبز مينوشيدند نسبت به
افرادي كه چاي سبز نمينوشيدند، 16 درصد كمتر در معرض مرگ
به هر علت بودند. هنگامي كه مرگ به علت بيماري قلبي در نظر
گرفته ميشد، نوشيدن چاي سبز 26 درصد خطر مرگ را كاهش
ميداد، اما در مورد مرگ ناشي از سرطان نوشيدن چاي سبز
تاثيري نداشت. به صورت دم کرده مصرف میگردد
منبع:
www.parsiteb.com
بالای صفحه
◄
چای کوهی
چاي كوهي
St.johns Wort
نام علمی Hypericum perfratum
گياه شناسي
چاي كوهي بمقدر زياد در آمريكا و اروپا پرورش مي يايد و
معمولا بصورت خودرو در ميان مزارع گندم و ذرت يافت مي شود
. چاي كوهي در اروپاو آمريكا بنام سنت جونز شهرت دارد و
مدتي است كه بسيار معروف شده است .
جالب است بدانيد كه روغن چاي كوهي براي مدت سه قرن در
انگلستان تنها داروي زخم ها بوده است .
چاي كوهي در ايران در دامنه كوههاي البرز ،كرج ،چالوس و
مازندران و نقاظ غرب ايران به حد زياد مي رويد .
در اروپا نانوائيها اين گياه را خوب مي شناسند زيرا كمي از
آنرا به در اضافه مي كنند كه نان را بهتر و خوش طعم تر مي
كند .
گلهاي چاي كوهي برنگ سفيد يا زرد مي باشند كه در بالاي
ساقه بصورت مجتمع بچشم مي خورد . اين گلها كمي معطر و
داراي بوي مخصوصي مي باشد . ميوه چاي كوهي بشكل كپسول است
.
خواص داروئي:
از نظر طب قديم ايران اين گياه گرم و خشك است . ماده قرمز
رنگي كه در برگهاي چاي كوهي وجود دارد وبا فشار دادن برگها
از آن استخراج مي شود براي التيام زخم ها و درمان سوختگي
ها بكار مي رود .
براي تهيه جوشانده و يا دم كرده اين گياه بايد حدود يك
قاشق چايخوري برگ و گل خشك گياه را در دو فنجان آب جوش
ريخته و آنرا آنقدر بجوشانيد تا يك فنجان باقي بماند سپس
آنرا مصرف كنيد .
بطور خلاصه مي توان به مورد زير اشاره كرد :
1)ضد كرم معده و روده مي باشد.
2)ادرار آور وقاعده آور است .
3)گرفتگي صدا را باز مي كند و خلط آور است.
4)براي درمان مرض كزاز بكار مي رود.
5)اگر برگ آنرا بصورت پودر داروريد و روي زخم هاي عميق و
متعفن بپاشيد اين نوع زخم ها را خوب مي كند.
6)درمان كننده اسهال و اسهال خوني است .
7)براي درد دنبالچه بهترين دارو است .
8)اگر مشكوك به خونريزي مغزي هستيد و يا احتمال خونريزي
مغزي وجود دارد حتما از اين دارو استفاده كنيد .
9)ضعف جنسي را درمان مي كند.
10)درمان كننده بيماري مننژيت است .
11)براي درمان فلج بكار مي رود .
12)سياه سرفه را از بين مي برد.
13)درد پشت و گردن و خشكي گردن را درمان مي كند .
14)براي كم خوني مفيد است .
15)چاي كوهي اشتها را باز مي كند بنابراين مي توان آنرا به
بچه ها و افراد مسن كه اشتها ندارند داد.
16)ضد افسردگي مي باشد .
17)درمان كننده بيخوابي است .
18)در درمان سرمخوردگي معجزه مي كند .
19)براي درمان تب و اثر نيش سمي حشرات بكار ميرود.
و بالاخره با تحقيقات جديدي كه دانشمندان روي اين گياه
معجزه آسا انجام داده اند و دريافته اند دريافته اند كه
چاي كوهي مي تواند ويروسها را از بين ببرد و حتي روي ويروس
بيماري AIDS نيز اثر درد .مدتي است كه بيماران مبتلا به
ايدز ازاين گياه استفاده ميكنند كه سيستم دفاعي بدن آنها
را تقويت كرده وبيماري را تخفيف مي دهد .
دانشمندان مدتي است كه روي اثر چاي كوهي بر ريو سرطان خون
تحقيقات دامنه دري راشروع كرده اند و به نتايج درخشاني دست
يافته اند .
همانطوريكه قبل گفته شد اين دارو اثر بسيار خوبي بر روي
افسردگي درد البته اگر سه متوالي از اين دارو استفاده شود
حالات افسردگي را از بين برده بيخوابي را مداوا مي كند و
بيماران اعتماد بنفس خود را باز مي يابند . به صورت دم
کرده و در گاهی از اوقات برای مرحم زخمها به کار
میرود.
منبع:
www.parsiteb.com
بالای صفحه
◄
توت سفید:
|
